Σαν μυθιστόρημα - Γιάννης Κιουρτσάκης

Τώρα το έχεις καταλάβει: μόνο αν κάνεις τη ζωή σου μυθιστόρημα κοιτάζοντας τον άλλον σαν να 'τανε ο εαυτός σου και τον εαυτό σου σαν να ήταν άλλος, ανακαλύπτεις τη σκληρή αλήθεια της ζωής σου. Ναί, είναι παράξενο, μα τώρα πιά το ξέρεις: μόνο αν δείς τη ζωή σαν μυθιστόρημα, αγγίζεις τον κρυφό πυρήνα της ζωής. Να τι αποκαλύπτει, όσο γράφεται, τούτο το βιβλίο στον συγγραφέα του.
 
Ένα πρωτότυπο βιβλίο, γιατί, ενώ ξεκινάει ως αυτοβιογραφία, μεταμορφώνεται εξαρχής σε μυθιστόρημα, καθώς ο αφηγητής σχηματίζει με τον πρόωρα χαμένο αδερφό του ένα διπλό μυθικό σώμα – το Δίκωλον. Έτσι, η αφήγηση καταδύεται στη συλλογική μνήμη μιάς οικογένειας και μιάς χώρας, χτίζοντας το βιβλίο πάνω σ’ ένα θεμελιακό θέμα –το Ίδιο και το Άλλο– σε αναρίθμητες παραλλαγές: ζωή και θάνατος, νεκρός και ζωντανός, εγώ και ο άλλος, μέσα και έξω, σπίτι και πόλη, οικογένεια και κόσμος, εδώ και εκεί, παρόν και παρελθόν, μύθος και ιστορία.